STARACHOWICE I ŚWIĘTOKRZYSKIE

Opuszczam już Starachowice, ale obiecuję, że będę tutaj zaglądał tak często jak to tylko możliwe. Rzeczywistość nie znosi pustki więc mam nadzieję, że wkrótce pojawi się ktoś ze swoim nowym blogiem przedstawiającym zdjęcia naszego miasta, które ja będę mógł sobie oglądać z pewnej perspektywy.

Na razie pozostaje tylko (aż) BLOGer Starachowicki, którego blog gorąco polecam!

Do zobaczenia w innej blogowej rzeczywistości.

Ważne jest by zostawić po sobie jakiś ślad, nawet tak ulotny jak cień w lipcowym słońcu.

To był mój ślad w historii Starachowic.

Wszystkim czytelnikom dziękuję za cierpliwość i zaglądanie tutaj od czasu do czasu.

To już ostatnia porcja zdjęć Starachowic jaka ostała się w moim albumie. Cztery zdjęcia które nie są ze sobą powiązane w żaden sposób. Na początek budynek należący kiedyś do zakładów Stara a obecnie mieszczący się i niszczejący na Terenie Strefy Ekonomicznej.

Zdjęcie drugie przedstawia fragment ulicy Skalistej przy zbiegu z ul. Słoneczną. Niby nic szczególnego poza tym, że Skalista to jedna z niewielu ulic, wyłożonych jeszcze trylinką, która ostała się w doskonałym stanie. Nie to co dzisiejsze kostki brukowe, rozwalające się po kilku tygodniach.

Trzecia fotografia to ul. Moniuszki, i choć na zdjęciu tego nie widać, to jest to jedna z najbardziej stromych ulic w naszym mieście.

Bloki przy ulicy Zakładowej. Zawsze zazdrościłem dzieciakom z tych bloków, bo widoczne boisko i plac zabaw, znajdują się w otoczeniu nie widocznej na tym zdjęciu (ale pokazywanej już na blogu i budzącej zachwyt) półki skalnej.

Ulica Szkolna tak naprawdę powinna nazywać się ulicą Sportową, ponieważ mieszczą się na niej prawie wszystkie obiekty związane ze starachowickim sportem.

Jeśli chodzi o sport to zawsze jestem „za”, poza małymi wyjątkami widocznymi na zdjęciach.

Wkurzają mnie głupie napisy zwłaszcza na nowych elewacjach. Natomiast graffiti Staru na garażu, naprzeciw szkoły (zdjęcia brak) – pełen szacun.

Ze Szkolnej jest też fajny widok na wieżę ciśnień, czyli starachowickie UFO.

********************************************************

Kończą się zdjęcia a chętnych do kontynuacji blogu nie widać. Szkoda.

Na rogu powyższych ulic charakterystyczne są dwa obiekty. Pierwszy z nich to nowopowstały budynek POMPu czyli Centrum Medyczne Vita.

Ładna, nowoczesna, niebanalna bryła dość praktyczna w środku a przede wszystkim dająca bliższy dostęp do usług medycznych. Budynek już został oddany do użytku a zdjęcia pochodzą jeszcze z jego budowy.

Drugim obiektem na tym obszarze jest charakterystyczna bryła Wielkiego Pieca, wystająca spośród drzew. Mam nadzieję, że przed ponownym uruchomieniem muzeum choć trochę zmieni się zagospodarowanie tej części miasta i Piec stanie się bardziej widoczny od Marszałkowskiej.

Taka tablica wisi przed wejściem do Muzeum. Ciekawe czy od czerwca (planowane nowe otwarcie, po wielkiej 2 letniej renowacji) coś zmieni się w godzinach urzędowania.

Obok umieszczona jest również tablica informująca o szlaku turystycznym. Wszak należy pamiętać, że Starachowice to miasto górnicze, swego czasu mieściło na swym terenie 9 kopalń (widocznych na tablicy) a patronką miasta do dziś (choć od niedawna) jest Św. Barbara.

Idąc dalej Marszałkowską (jakoś nazwa Piłsudskiego słabo do mnie przemawia) napotkamy Polmozbyt, Motozbyt czy jak to tam jeszcze było dawnej zwane. Obecnie (chyba) nazywa się to Moto Centrum.

Następnie znajduje się gazownia. Niestety nie wstąpiłem by sprawdzić czy pracuje tam może jakaś Pani Krystyna.

Szlakiem czerwonym udałem się „w górkę” (tak się mawia w Starachowicach) by dotrzeć do budynku Starostwa, który nie raz gościł już na tym blogu.

Niestety taka ścieżka zniechęciła mnie od dalszego spaceru. Samo centrum miasta, w pobliżu Starostwa a nawet nie ma kto przyciąć żywopłotu.

Zbiornik Pasternik – znajduje się na 98,4 km rzeki Kamiennej, w zachodniej części miasta Starachowice, w bezpośrednim sąsiedztwie dworców PKP i PKS.

Zalew podzielony jest groblą na dwie części, jest to zbiornik sztuczny o powierzchni 52,3 ha, samo lustro wody zajmuje około 42 ha. Został wybudowany w 1920 r. W roku 1996 zakończono eksploatację zbiornika jako rezerwuaru wód przemysłowych, ograniczona została jego funkcja retencyjna.

Rozporządzeniem Wojewody Kieleckiego z dnia 5 września 1997 r. zbiornik został uznany za użytek ekologiczny i podlega ochronie. Wody rzeki Kamiennej jak i zbiornika Pasternik, nie mieszczą się w żadnej z trzech klas czystości wód powierzchniowych.

Źródło: Wikipedia

Starachowice są dziwnym miastem pod wieloma względami. Jednym z tych „względów” jest brak centrum miasta. Od połączenia Wierzbnika, Starachowic i innych kilku pomniejszych wiosek w jeden twór w 1939 roku minęło ponad 70 lat a miasto nie wykształciło jednego centralnego miejsca.

Nasuwa się pomysł, że skoro były dwa miasta, to powinny być dwa centra. „Właściwe” Starachowice były od zawsze osadą fabryczną i jako takie nie posiadały rynku z prawdziwego zdarzenia. Plac aspirujący do tego miana zajmuje obecnie dworzec PKS.

Natomiast Wierzbnik posiada „prawdziwy” rynek od zarania dziejów. Tylko czy ktoś z obecnych Starachowiczan uważa, że to centrum miasta?

Na zdjęciu Szkoła Podstawowa nr 9 mająca siedzibę w centrum miasta.

Przyjęło się uważać, że centrum znajduje się wzdłuż al. AK, przy której stoi jeden z najdłuższych i najbardziej „krzywych” bloków – falowiec (na zdjęciu).

Wraz z ul. WP i Na Szlakowisku al. AK stanowi centrum miasta, a placem centralnym jest miejsce zajmowane przez targowisko Manhattan.

Na zdjęciu budynek Spółdzielni Mieszkaniowej przy ul. WP, który stoi również w centrum.

Targowisko wkrótce zniknie i od przyszłych włodarzy miasta będzie zależeć czy miejsce to zostanie przekształcone w prawdziwe centrum miasta – plac na którym będzie się można spotkać, posiedzieć, wypić kawę czy piwo a w zimie np. poślizgać się na lodowisku. Próba podjęta w obrębie skałek (z grzybkiem i fontanną) wygląda obiecująco tyle, że mała przestrzeń w jaką wsadzono wspomniane obiekty, nie zasługuje na miano nazywania jej centrum miasta.

Osiedle Żeromskiego, jedno z najstarszych blokowisk w Starachowicach, gdzie bloki powstawiane zostały pomiędzy stare domy mieszkalne, lub na ich miejscu. Widok spod Poczty Głównej w kierunku ulicy Żeromskiego.

Bloki bez ściany czyli „Galerki” przy Armii Krajowej. Nie chciałbym mieszkać w takich blokach.

Altamira nocą. Jedna z najfajniejszych knajpek w mieści. Charakteryzuje się nie banalnym wystrojem wnętrza, którego mogła by pozazdrościć niejedna z staromiejskich krakowskich piwnic.

Ostatni (lub pierwszy, zależy jak patrzeć) blok przy ul. Żeromskiego. Fajne kamienne fronty pod odnowioną styropianową elewacją, na szczęście się zachowały.

Lipa w lipcu. Drzewo na skrzyżowaniu ul. Kościelnej i Słonecznej jako pozostałość po dawnych nie-blokowych mieszkańcach tego terenu.

Pomnik „Poległym Za Ojczyznę” na wierzbnickim rynku okazuje się bardzo aktualny mimo upływu lat.

19:17 w upalny lipcowy wieczór w Starachowicach.

Nad drzwiami data A.D 1896. Ukończenie kolejnej rozbudowy kościoła.

Zdjęcie spod dworca PKP w Wierzbniku, czyli teren który aktualnie mocno się zmienia.

Mapa Starachowic stoi sobie przy targowisku, a na mapie same atrakcje.

Wielki Piec, Strefa, kilka osiedli z lotu ptaka i wszędzie widoczny las i woda, czyli to z czego słyną Starachowice. Choć moim zdaniem znalazło by się kilka ciekawszych zdjęć do takiej mapy.

Dziś mała porcja nieudanych zdjęć skałek, które można zobaczyć w naszym mieście pomiędzy Manhattanem (Al. AK) a ul. Staszica.

Poznajecie te kolorowe bloki z wczoraj? Stoją sobie właśnie na takim mocnym podłożu.

Drzewa też lubią porastać to urwisko. Na zdjęciu nasza miejscowa wersja słynnej sosny, widocznej na każdej widokówce z Pienin :-)

A tak wyglądają skałki w całej okazałości. Największe sięgają 8 metrów wysokości a ich zarysy widoczne są w całym naszym górniczym mieście.