STARACHOWICE I ŚWIĘTOKRZYSKIE

Starachowice są dziwnym miastem pod wieloma względami. Jednym z tych „względów” jest brak centrum miasta. Od połączenia Wierzbnika, Starachowic i innych kilku pomniejszych wiosek w jeden twór w 1939 roku minęło ponad 70 lat a miasto nie wykształciło jednego centralnego miejsca.

Nasuwa się pomysł, że skoro były dwa miasta, to powinny być dwa centra. „Właściwe” Starachowice były od zawsze osadą fabryczną i jako takie nie posiadały rynku z prawdziwego zdarzenia. Plac aspirujący do tego miana zajmuje obecnie dworzec PKS.

Natomiast Wierzbnik posiada „prawdziwy” rynek od zarania dziejów. Tylko czy ktoś z obecnych Starachowiczan uważa, że to centrum miasta?

Na zdjęciu Szkoła Podstawowa nr 9 mająca siedzibę w centrum miasta.

Przyjęło się uważać, że centrum znajduje się wzdłuż al. AK, przy której stoi jeden z najdłuższych i najbardziej „krzywych” bloków – falowiec (na zdjęciu).

Wraz z ul. WP i Na Szlakowisku al. AK stanowi centrum miasta, a placem centralnym jest miejsce zajmowane przez targowisko Manhattan.

Na zdjęciu budynek Spółdzielni Mieszkaniowej przy ul. WP, który stoi również w centrum.

Targowisko wkrótce zniknie i od przyszłych włodarzy miasta będzie zależeć czy miejsce to zostanie przekształcone w prawdziwe centrum miasta – plac na którym będzie się można spotkać, posiedzieć, wypić kawę czy piwo a w zimie np. poślizgać się na lodowisku. Próba podjęta w obrębie skałek (z grzybkiem i fontanną) wygląda obiecująco tyle, że mała przestrzeń w jaką wsadzono wspomniane obiekty, nie zasługuje na miano nazywania jej centrum miasta.